Hz. Yûnus (as) Duası



Hz. Yûnus (a.s.), Musul yakınlarında bir şehir olan Nino-va’ya peygamber olarak gönderilmiştir.

Kendisini bir balığın yut­ması nedeniyle Kur’an-ı Kerim’de: “Zennun”[251] ve “Sahib-i Hut”[252] ünvanlarıyla da zikredi­lir. Her iki tabir de, “Balık Sahibi” manasına gelmektedir.

Hz. Yûnus peygamber olarak gönderildiği kavmini otuz üç yıl Hakka davet etmiş, fakat bu süre içerisinde kendisine an­cak iki kişi iman etmişti.

Bütün gayretlerine rağmen kavminin söz anlamaması O’nun canını sıkmıştı.

Ruhu çok daraltan Hz. Yûnus bu sıkıntılardan kurtulma ümidiyle “kavmini şiddetli bir azapla” korkutup aralarından Cenab-ı Hakk’m “izni” olmadan ayrılmış, Dicle kenarına giderek orada insan ve eşya yüklü bir gemiye binmişti.

Yûnus (a.s.), gerçekten Allah’ın sadık bir kulu ve peygam­beriydi. Köle efendisinden izin almadan bir yere gidemeyeceği gibi, bir peygamber de Rabbinden izin almadan bulunduğu yeri bırakıp gidemezdi. Gerçi bu terkediş, ne görevden kaçıştı; ne de göreve başkaldırış; sadece ilahi davete uymayan halktan uzakla-şıştı. Ama böyle de olsa bu durum, bir peygamber için hata (zel-le) sayılırdı.

Hz. Yûnus bu dolu gemiye binince, gemi hareket edip kıyıdan uzaklaştı.

Bir müddet sonra gemi durdu ve bir daha da ha­reket etmez oldu.

Ne kadar çok çarelere baş vurdularsa da, ge­miyi bir türlü yürütemediler.

Hatta neredeyse batacak hale gel­di. Gemidekiler paniğe kapıldı. Sonunda gemiciler, geminin arı­zasını bir uğursuzluğa yorarak şöyle dediler:

“Burada efendisinden kaçan bir köle var herhalde Kur’a atalım, o meydana çıkar”

Bunun üzerine kur’a çekildi. Kur’a Yûnus (a.s.)’a düştü. O da hatasını kabul ederek denize atılmaya razı oldu. Vakit gece ol­muştu. Şiddetli fırtınalar denizi çalkalamaktaydı.

Kur’a sonucu Yûnus (a.s.) denize atılınca büyük bir balık O’nu yuttu.

Özetle anlattığımız bu olayı Kur’an, kendi diliyle şöyle vermektedir:

Doğrusu Yûnus da gönderilen elçilerdendi.[253] Hani o, dolu bir gemiye kaçmıştı.[254] Sonra kura çekti de kaybedenlerden oldu.[255]

Derken kendisini balık yutmuştu. O, kendi kendini kınayıp duruyordu.[256]

Hz. Yûnûs’un kurtuluşu için bütün maddi sebepler sus­muştu. O’nu kurtaracak öyle biz zat lazımdı ki, onun hükmü hem geceye, hem balığa ve hem de denize geçsin. Çünkü deniz, balık ve gece, Yûnus (a.s.)’m aleyhinde sanki birleşmişlerdi. Ar­tık sebepleri yaratan Cenab-ı Hakk’tan başka sığınacak bir yer olmadığını yakinen anlayan Hz. Yûnus, hatasını itiraf ederek Al­lah’a yöneldi ve şöyle dua etmeye başladı. Bu dua Kur’an’da şöy­le yer almaktadır:

Ve Zünnun, hani kızarak gitmişti de ona asla güç yetiremeye-cegimizi sanmıştı.

Sonra karanlıkların bağrından şöyle yakardı: “Senden başka ilah yok, teşbih ederim seni.

Kuşkusuz ben zalimler­den oldum.”[257]

Hz- Yûnus bu içten duasına şu karşılığı alır; Hemen İmdadına yetiştik. Gamdan kurtardık O’nu. İnananla­rı işte böyle kurtarırız hız.[258]

Yaratıcı Kudret, Saffat Sûresi’nde, Hz. Yûnûs’un yapmış olduğu bu duanın önemine dikkatimizi çekerek, bize şu özel bilgilen de sunmaktadır.

Eğer teşbih edenlerden olmasaydı, [259] insanların ditiltileçekleri güne kadar onun karnında kalacak­tı.[260]

Bir süre sonra onu, çıplak araziye attık. Hastalanmıştı.[261]

Üzerine kabak cinsinden bir ağaç bitirdik.[262]

Onu yüzbin kişiye yahut daha fazla olanlara elçi olarak gön­derdik.[263]

Hz. Yusuf’un yapmış olduğu bu duadan, Kalem Sûre­si’nde de bahsedilmekte ve Hz. Peygamber (s.a.v.)’e sabırlı olma noktasında örnek gösterilmektedir:

Artık Rabbinin hüküm vermesi için sabret. Balığın dostu Yû­nus gibi olma! Hani o, hıçkırıktan boğulur bir halde yakarmıştı.[264]

Eğer ona, Rabbinden bir nimet ulaşmasaydı, horlanmış bir halde cascavlak bir yere atılırdı.[265] Fakat Rabhi onun seçip yüceltti ve barışseverlerden yaptı.[266]

[251] Enbiya/87; En’am/86

[252] Kalem/48

[253] Saffat/139

[254] Saffat/140

[255] Saffat/141

[256] Saffat/142

[257] Enbiya/87

[258] Enbiya/88

[259] Saffat/143

[260] Saffat/144

[261] Saf­fet/145

[262] Saffat/146

[263] Saffat/147

[264] Ka­lem/48

[265] Kalem/49

[266] Kalem/50 Necmettin Şahinler, Kur’an’da Peygamber Duaları, Beyan Yayınları, İstanbul 2002: 69-71.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s