Gel Ey Karanlığımın Nurlu Güneşi!


Hasretin çığlık,çığlık büyüyor yüreğimde

Derin kuytularında hüzünlerimin

Yollar hasret,hasret engebeli uzuyor

Düşlerim yarım,düşlerim kırık dökük

Boynu bükük kalıyor

Gecenin karanlığında,rüzgara

Aydınlığımı bulmak için

Bir nefes üflüyorum,yaralı ciğerlerimden

Yıldızlar ağlıyor

Ağlıyor dolunay

Nisan yağmurları yağıyor kirpiklerime

Gözyaşlarımı yıkıyor

Yüreğimi yakıyor

Dilime bir türkü dolanıyor

Feryadımı yüreğime hapsederek mırıldanıyorum

Bu ayrılık neden oldu…

Mesafeler ışık yılı gibi gelirken bana

Yolların daha da uzayacağını düşünmemiştim

Yakınında bile hasretken sana

Dipsiz kuyularda çaresiz mi kaldım

Eyyubi sabırlarla mı sınandım

Zindanlarda tutsak kaldım

Gel ey! karanlığımın nurlu Güneşi!

Gel ey! dertli yüreğimin sırdaşı!

Gel ey! yalnızlığımın yoldaşı

Ben yine bugün nefessiz kaldım

Bir nefes üfle eşsiz nefesinden

Ruhumu azad eyle can kafesinden!
Can_Dostlar

Konu Adresi: http://www.dervisler.net/kendi-siirleriniz/gel-ey-karanligimin-nurlu-gunesi!/

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s